Tutsak – Yıldız Tilbe
Ey gökyüzü…Aydınlık mısın benim kadar ve karanlık
Hasret yakarmış, kavuşmak varmış
Güneşten sıcak, sudan çıplak
Sanırım hiçbirÅŸey yok aramızda aÅŸktan baÅŸka…
Vay hayat, ey hayat..!
Denizde vardı oltam bir balık tuttum zannettim
Baktım hepsi rüyaymış mekanım yanmış bir orman
Ve tek seçimse çaresizlik ona inanma
Göz gördüğünden korkmaz
Eski bensem bir çiçek olsam da solmam
Anlatsın bilen kimse
Hep çeken bilir demişler çekense susmuş
Hep konuşmuş çekmeyen kim varsa
Anlatsın derdi çeken hüzün kaplı yüzlerinde
Karışmakta dertler
Ellerinde kürekle kazma
Ve der ki ÅŸeytan yazma
Ben olsam neyle anlatırım neyle anlarım
Ben anlatmazsam hangi sazla mürekkebim elimde kağıdım aynam
Gönlü saydam olan anlar ancak
İşte sayfam hergün intihar peşinde ve umutlar peşinde
Bu dünya kapkaranlık ışık başka yerde herkes peşinde
Herkes sandığı kadar iyi olsaydı keşke
En azından ay beklerdi üstümde yalnız gecede
Başka seveceksin başka şekilde başka biçimde
GüneÅŸten sıcak sudan çıplak…
Martıların kanadı gibi…
TUTSAK..!
Hiç kimsenin kalbi&şansı yok
Bu benim kendi alın yazım seveceğim başka yolu yok
Seveceksin baÅŸka yolu yok
Naklen mutluluk istiyoruz
Naklen huzur istiyoruz
Naklen sevgi istiyoruz
Naklen…
Niye varız…?
Yorum Yaz