şarkı sözleri, dizi izle, biyografiler

Pişirdim sevdiğin yemekleri
Suya koydum sevdiğin çiçekleri
Evde ne varsa baktım, elledim
Özledim, çok özledim

Kucağımda senin aldığın bebek
Dinledim hep aynı şarkıyı, dinledim
Mumlar bitti ben yine bekledim
Özledim, çok özledim

Hep yürüdüğümüz sahildeyim
Şu küçük tekneyi nasıl da severdim
Resmin buruştu terli elimde
Onu denize atsam mı yoksa

Bağrıma bassam mı bilemedim
Önünden geçtim abonesi olduğumuz kahvenin
Girip oturmaya cesaret edemedim
Seni sordu bizim balıkçı

Gözyaşlarımı tutsam mı yoksa
Salsam mı bilemedim

Zaman yaşlanır
Umutları eskitir
Yine umutlanırım

Sevdalar geçer
Yıkılır, yenilir
Yine ayaklanırım

Ah alıştım sanırken acılara
An olur bazen tutamam kendimi
Delirir isyanım

Bu garip fani beden
Bu deli ruh benim
Atamam, satamam
Dert benim, dertler benim

Bu acı kızgın hüzün
Kırık düşler benim
Susamam, susturamam
Söz benim, sözler benim

Ben bir ömrü zor kazandım
Kül kedisi değil bu kız
Hayat benden çok şey aldı
Huyu böyle; hayat hırsız

Büyütürken, incitirken
Çok öğretti hoyrat yıllar
Savaşırken, değişirken
Ayrıldı yollar

Sahte yüzler, maskeler
Başka bir dost istesin
Kendine kul gezenler
Uzağımda beklesin

Ne çok savaş vermişim
Şimdi huzur cennetim
Kalbinde kir besleyen
Yakınımdan geçmesin

Üstüme yıkıldı dağ gibi bir hasret
Yaraları sarmaya, alışıp unutmaya
Koca bir hayat lazım, yıllar yetmez
Senin uzağında hayat çok hüzünlü

Şimdi kime yar diye sarılıyor ellerin?
Gitsen bile gözlerin benden gitmez
Resimlerde hep o güzel yüzün,
Yüreğimde hep ağlayan bir hüzün

Karaya vuran gemiler gibi,
İçimdeki kalp yaralı, bereli
Hançerli şu gönlüm,
Sevdanla kanarken,

Unumak ne mümkün severken
Hayatla barışmak,
Bir yerden tutunmak,
Her şeyde sen varken,
Kolay mı ah unutmak